NITA's profile• NITA •PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    July 29

    มีสุขย่อมมีทุกข์

    เข้าค่าย
     
    วันที่ 26 กรกฎาคม  พ.ศ. 2549
     
    เรามาถึงโรงเรียนปามาน5.45อ่ะอย่างแรกที่ทามคือมองหาเค้างายละ+555เหนด้วยแหละเราขึ้นรถ7โมงก่าๆอ่ะถึงที่ค่ายก้10โมงก่าๆมั้งเค้าห้ายเอาเป๋าปายเก็บแร้วมารวมที่ห้องปาชุมเค้านั่งอยุ่ช่วงหลังๆอ่ะเรามองม่ายเหนเลย  แงๆๆๆๆ สีเราคือสีเขียวกะสีเค้าคือสีม่วงห่างกัน2-3สีนี่แหละมีสีส้มกะฟ้ามากั้นอยุ่อ่ะวันแรกกิจกรรมม่ายเยอะเท่าไหร่หรอกก้มีฝึกนับก้าวอารายนี่แหละแร้วก้สีเราโดนหมอบที่พื้นหญ้าค่อยยังชั่วยังดีม่ายโดนที่พื้นหินแต่ถึงกิจกรรมจาน้อยแต่เราก้เหนื่อยอ่ะก่อนนอนครุฝึกนั่งเล่าประวัติศาสตร์ไทยอ่ะแมร่งง่วงกานทุกคนแหละ(โดยเฉพาะเรา)จาหลับแหล่มิหลับแหล่แต่เราม่ายกล้าหลับหรอกเกิดเค้าเหนราน่าอายตายชักแร้วก้สวดมนก่อนนอนนอนหลับสบายดีนะแต่ก่นนอนเราฝากครุทาราทิบปายบอกเค้าว่าฝันดีนะด้วยแหละ
     
    วันที่27 กรกฎาคม  พ.ศ. 2549
     
    ตื่น4.10แหละเช้าชมัดเลยอ่ะพอแปรงฟันล้างหน้าล้างตากานเสดก้ออกไปออกกำลังกายกานอยากบอกว่าอ่ะนะหนาวชิบหายวายวอดเลยแหละ+555เราม่ายด้ายใส่เสื้อหนาวด้วยแหละเลยหนาวเลย(เค้าจาหนาวรึป่าวน้าสงสัยๆ)ตอนออกกำลังกายโดนหมอบด้วยอ่ะพื้นหญ้ามีแต่แมลงอารายก้ม่ายรุแร้วเค้าก้ห้ายฝึกเดินอีกอ่ะน่าเบื่อสีเราดันโชคดีซะงั้นเลยโดนหมอบอีกรอบทีนี้พื้นหินเลยงายละเจ็บชมัดแร้วก้โดนกานอีกหลายรอบขึ้นลงขึ้นลงอยุ่นั่นแหละแร้วก้กลับที่พักอาบน้ำแระทามอย่างอื่นไปเรื่อยๆสีเราม่ายอาบน้ำซักกะคนเราเลยม่ายอาบได้ข่าวมาว่าสีม่วงก้ม่ายอาบเพราะครุบอกม่ายห้ายอาบเวลา15นาทีอาบไม่ทันเราเหนด้วยนะเนี่ย อิอิ แร้วก้ทามรายก้ม่ายรุพอถึงช่วงที่ห้ายเข้าห้องปาชุมอ่ะเราหันไปหาเค้าทีรายนะม่ายอยากจาพูดเราเหนเค้าหันมาทางเราทุกทีเรยอ่ะ(ม่ายด้ายเข้าข้างตัวเองนะแต่มันเปนความจิงว่ะเพราะมีเพื่อนบอกเราหลายคนมากๆเลยแหละเช่นฝน)แร้วมันก้มีห้ายเข้าฐาน12ฐานช่ายป่ะสีเราเริ่มต้นที่ฐานล้อรถนั่นอ่ะครุกนกวรรณคุมอ่ะนะเราผ่านเพราะมันง่ายฐานที่2ที่เราเข้าคือไอที่เดินบนไม้กระดานอ่ะครุประจามสีเราคุม ฐานที่3เปนฐานที่เค้าคุมอ่ะหัวใจแทบกระเด้งออกมาแหนะอิอิมันตื่นเต้นหนิหน่าเราคิดไว้แร้วแหละว่า.............เราจาม่ายเล่นเพราะเรากลัวหน้าแตกต่อหน้าเค้าอ่ะก้เค้าเล่นเปนคนจับด้านล่างหนิหน่าเราเลยมานั่งรอกะมุข มุขม่ายเล่นอ่ะพอผ่านไป7-8คนฝนมันก้เริ่มตกจากเบาแร้วก้ค่อยๆแรงขึ้นๆแต่ระหว่างนั้นเพื่อนเราก้เล่นต่อไปผ่านอีก4-5คนฝนมันแรงมากจนต้องวิ่งเข้าห้องปาชุมอ่ะแต่ก่อนหน้านั้นเค้าแบบมือห้ายเราดูแระบอกว่าช้องดูดิมือเลอะหมดเลยอ่ะ(เราเงียบ)2วิแรกเราก้เดินกะมุขอ่ะนะไปๆมาๆเราดันไปเดินกะเค้าแร้วมุขก้  หายปายเลยอ่ะเราเรยเดินไปคุยไปกะเค้าเค้าบ่นว่าทอราโข่งครุเสียแน่ๆอืมฮึบ่นเข้าปายสุดที่ร๊ากช้าน!! แร้วเค้าก้พูดถึงกางเกงเค้าว่าจาทามยางดีเอามาตัวเดียวเปียกหมดแร้วอารายปามานนี้อ่ะ(กลัวเค้าม่ายบายอ่ะเล่นเดินตากฝนกะเราขนาดนั้น)เรากะเค้าสลับกันบอกห้ายวิ่ง เหอๆๆคิดแร้วขำว่ะสุดท้ายเรากะเค้าก้ม่ายวิ่งด้วยกานทั้งคู่เค้าบอกห้ายเราใส่หมวกเด๋วม่ายสบายหรอกอ่ะนะเราอยากใส่หรอกนะแต่ใบคาแนนมันอยุ่ที่เราแร้วเราม่ายมีที่เก็บอ่ะเราเลยยัดใส่หมวกเอาไว้กลัวมันเปียกเราเลยบอกเข้าว่าม่ายเอาเด๋วใบมันเปียกเค้าบอกห้ายเราเก็บใส่กาเป๋ากางเกงดิเราบอกว่าม่ายเอาเด๋วยับ(+55ความจิงยัดใส่หมวกก้ยับเหมือนกานแหละ)แร้วพอถึงห้องปาชุมเค้าบอกห้ายเราเข้าไปก่อนเคาจาไปล้างมือมือเลอะเราเลยเข้าปายก่อนแร้วก้มี     กิจกรรมรายก้ม่ายรุพอถึงรอบกองไฟแมร่งตื่นเต้นแทบตายก้เราต้องเต้นต่อหน้าเค้าเชียวนะเว่ยพอเต้นจิงๆกูเต้นม่ายด้ายอย่างที่ซ้อมเลยอ่ะแถมไปทามหน้าเหมือนจาร้องห้ายอีกเวนกำพอถึงช่วงพักที่เค้าห้ายเต้นกานอ่ะเราก้ยืนเฉยเพราะเต้นม่ายเปนแถมกรี๊ดม่ายเปนอีกสุดท้ายยืนเฉยแร้วก้มีเพื่อนมาลากไปไปรจี้บอกว่าเค้าออกมาเต้นด้วยแหละ อิอิ อยากเหนอ่ะช่วงนั้นก้จะมีคนแวะเวียนเข้ามารายงานเกี่ยวกะเค้าเรื่องต่างๆนาๆเยอะแยะปายหมดบอกว่าเค้ามองแต่เราบ้างมองเราแร้วยิ้มบ้างอารายก้ม่ายรุอ่ะเยอะโคตรๆจนจามม่ายด้ายแระแร้ววันแรกกะวันที่สองที่รับธงมาตราฐานอ่ะทั้งสีเขียวแระสีม่วงเลยที่ด้าย2ธงติดเราลุ้นเตมที่เลยนะเนี่ยว่าสีม่วงจาได้รึป่าววันแรกสีเราได้ที่1ม่วงด้ายที่2วันที่2สีเราสุดท้ายสีม่วงที่3-4อ่ะพอแระเมื่อยอ่ะ
     
    วันที่28 กรกฎาคม พ.ศ. 2549
     
    ม่ายมีรายอ่ะวันนี้น่าเบื่อท้างวานเลยแหละตื่นตั้งตี5สายมั่กมายเลยพอกลับถึงโรงเรียนเค้าก้ยังม่ายห้ายลงอ่ะเลยต้องนั่งรอถึง4มงแหนะ(ที่ห้องอ่ะนะ)แต่พอครุปล่อยห้ายลงด้ายเราก้วางกาเป๋าแร้วขึ้นไปคุยกะเค้า5-10นาทีแระก้กลับบ้านแต่ช่วงที่นั่งรถมาตั๋งแมร่งนั่งกะเค้าอ่ะทั้งจับมือทั้งคุยทั้งมองหน้าสรุปแร้วมันแทบจาแย่งสุดที่รักเราไปแระมั้งนั่นอ่ะ
     
    บายคร่า
     
    *มิสเพื่อนม.1/6
    *มิสพื่อนป.6/5
    *มิสสุดที่รัก
    *ขอห้ายสบายดีนะ
    *รักเทอเสมอ
    *รักเทอตลอดปาย
     
     
    July 24

    เรื่องดีๆที่มีอยุ่ทุกวัน

    มีรายจาบอก
     
           คืออะนะทุกคนก้รุช่ายป่ะ?ว่าใกล้จาเข้าค่ายเข้าปายทุกทีแระดังนั้นกุ่มเราเลยต้องซ้อมกานอย่างคาหมักคาเม่นกุ่มเราสีเขียวก้ด้ายซ้อมกานทุกเช้ากลางวันแระเยนจนแต่ละคนแทบตายแหนะกุ่มเราซ้อมที่ตึกอนุบาลที่นั่นเปนที่ประจำของกุ่มสีเขียวเราขึ้นปายซ้อมทุกวันด้วยความเต็มใจอย่างมาก  อิอิ คงรุกานนะเพื่อนๆ+555สุขจายเจงวุ้ยตอนเช้าวันนี้เราขึ้นปาย6.55ช่ายป่ะ  ฮ่าๆๆๆอยากบอกว่าเค้ามาแร้วแหละเปนงายละเช้าโคตรๆอ่ะเผลอๆเช้าก่าเราแร้วมั้งเนี่ยขึ้นปายกะมุขม่ายมีคายมาซักคนเหนื่อยชมัดพอลงมาถึงตรงเสาธงเจอตั๋งแร้วมันก้ลากเราขึ้นปายอีกเหนื่อยของเหนื่อยโคตรเลยอ่ะจาบ้าตายเราซ้อมกาน3คน5นาทีแร้วก้ลงมาเพื่อขึ้นตึกม.เค้าซ้อมกานที่ตึกม.อ่ะโห!!เราเลยเหนื่อยฟรีเลยตัดมาที่ตอนเย็นเลยดีก่าเราขึ้นปายซ้อมเช่นทุกวันแต่พอเรากะจาลงมากินแปปนึงความคิดก้ต้องพลันหายไปเพราะเค้าใช้เราห้ายเอาไข่ปายห้ายครุสุดาพรเหนื่อยอีกแระเราวานเน้เหนื่อยเพื่อสุดที่รัก3รอบจาบ้าตายแร้วพอขึ้นมาเค้าบอกว่าครุสุดาพรบอกว่าไข่แตกฮ่าๆๆๆสมๆๆห้ายเราแบกเองช่วยม่ายด้ายเอิ๊กๆๆแร้วก้เค้านั่งรถคันที่5มั้งรุสึกนะจามม่ายด้ายอ่ะเราถามเค้าแร้วแต่ก้แค่จามม่ายด้ายก้แค่น้านนอิอิ((จามม่ายด้ายหรือม่ายอยากจามว่ะ))น่าเสียดายเจงๆๆนึกว่าเค้าจานั่งคันที่6ซะอีกโหๆๆม่ายยอมด้วยชิโป้งๆๆๆเร้วด้วยแงๆๆๆๆบายน้าจานอนแระง่วงบายคร่า
     
    **มิสเทอทุกคนรวมเค้าด้วยบาย
    July 21

    ดีจัยเนอะ

     
    ดีจายเจงๆ
     
    หวาดเดคร่าเพื่อนๆที่น่าร๊ากๆๆ
     
    เรามีฟามสุขที่สุดเลย  เย้ๆๆๆๆเราได้เบอร์เค้ามาแร้วแหละ
     
    มีความสุขเหลือหลายม่ายเคยดีจัยอารายขนาดนี้นะเนี่ย
     
    คือเราเอามาจากใบรายชื่อที่เค้าเอาไว้จดเบอร์เพื่อนกานอ่ะ
     
    ตั๋งบอกเราเองแหละน่ารักเนอะเพื่อนเรา
     
    ขอบใจน้าคร่าตั๋งน้อยที่น่ารักของเราอุส่าบอกน่ารักเจงๆ
     
    เราลองปายถามเค้าดูนะเค้าก้แบบอึ้งไปนิดๆอ่ะ
     
    แร้วก้ได้สติแร้วถามเราว่าช้องเอามาจากไหนอ่ะจากครุชัดหรอ
     
    อารายปามานนี้อ่ะเออ!!แร้วเค้าก้บอกว่าห้ายเราบอกมาอ่ะ
     
    แร้วด้วยความที่เราเปนเด็กดีเราเลยตอบกลับไปว่าม่ายบอก
     
    ฮ่าๆๆๆ  เค้าก้ตอบกลับมาอีกเช่นกานว่าถ้าม่ายบอก
     
    ม่ายห้ายขึ้นมาบนนี้แร้วเรื่องรายเราจาสนอ่ะ
     
    ม่ายช่ายตึกเค้าซะหน่อย+555แต่ถ้าเค้างอลนี่ดิโห เซงชัวๆ
     
    แร้วนี่ก้ใกล้จาเข้าค่ายแระอ่ะดีจัยเจงๆ
     
    แต่อยากบอกว่าเราเต้นม่ายด้ายอ่ะเหอๆๆๆท่าโคตรยากเลย
     
    เราม่ายกล้าเต้นอ่ะอายเค้า บรื๋อ~~!!!น่ากัว
     
    ม่ายมีรายแระแต่รุว่าเราชอบซ้อมเต้นมากๆเลยเย้ๆ
     
    บายนะ
     
    พี่พี.กะ.น้องเอส...คิดถึงเค้าเจงๆ
                                คิดถึงเพื่อนๆที่น่ารักทุกๆคน
     
     
     
     
     
     
    July 17

    สุดที่ร๊ากม่ายสบาย!!~~

    น่าเศร้าเนอะ!!~~
     
    คือวานเน้อ่ะเรากะว่าจาขึ้นไปหาเค้าตอนเช้าช่ายมะ
     
    เราก้ขึ้นไปอ่ะนะแต่เรากะจาขึ้นไปถามว่าม่ายสบายหรอแร้ว...
     
    เราก้ถามเค้า...เค้าตอบว่างายรุมะ
     
    เค้าบอกเราว่า"อืม"เราเลยเซงเลยงายละ ชิ!!เบื่อๆๆๆ
     
    ทามมายต้องเปนเค้าด้วยอ่ะที่ม่ายสบายเนี่ย
     
    เปนคนอื่นม่ายด้ายหรองายน่าสงสารเค้าเจงๆเลย
     
    เราขอห้ายเค้าหายเรวๆน้าคร่า
     
    วานเน้เราเลยบ่นว่าเค้าม่ายสบายอ่ะๆท้างวานเลยแหละ
     
    อิอิ  เราว่าเพื่อนคงรำคานไปตามๆกันเลย
     
    เราจึงอยากบอกพวกเทอว่า.........
     
    "เราขอโทดน้า"เราก้บอกด้ายแค่นี้อ่ะนะ
     
    มาเล่าต่อมีอีกเรื่องๆๆๆ
     
    คือแบบว่าตอนเยนหลังเลิดเรียนแร้วอ่ะ
     
    ออมมันก้มาที่หลังห้อง 6 ช่ายป่ะ
     
    ตอนแรกเราคิดว่ามันจามาถามว่าเรียนพิเสดรึป่าว
     
    แต่ผิดคาดมันมาบอกเราว่าเค้าคุมสีม่วงเข้าค่ายอ่ะ
     
    แงๆๆๆหัวใจแทบวายแหนะฮ่าๆๆๆเว่อร์ปายๆ
     
    แต่มันก้ตกใจอ่ะเราเลยบอกออมว่าไปหาเค้ากาน
     
    พอปายถึงแร้วปายถามตอนแรกเค้าบอกว่าเข้าค่ายป.6
     
    แต่พอออมมันบอกว่าม่ายเชื่อแร้วมันก้คุยๆกะครุปายอ่ะนะ
     
    พอเรามาตั้งใจฟังอีกทีออมมันถามครุว่า
     
    "ครุคุมสีม่วงช่ายป่ะ"แร้วเราก้ด้ายคำตอบจากออมอีกทีว่า"ใช่"
     
    เพราะเราฟังเค้าม่ายด้ายยินอ่ะเรยต้องถามออม
     
    เค้าบอกว่าไปเข้าค่ายม.1แต่ม่ายรุว่าคุมสีราย
     
    นั่นแหละคืออีกเรื่องที่เราจามาเล่าห้ายฟัง
     
     
     
    บายจ้า
     
    พีกะเอส....มิสเพื่อนๆทุกคน
                 มิสสุดที่ร๊ากด้วยนะ  
                 รักเทอเสมอ
                 รักเทอคนเดียว 
                             ขอห้ายหายเรวๆน้า
    July 14

    วันที่สองแห่งการสอบที่น่าเบื่อ~~!!!

    วันที่มีเรื่องห้ายคิด
     
    อ่าๆๆๆเครียดๆๆๆโว้ยยยย
     
    เราขอโทดนะวันนี้ขอพูดจาม่ายเพาะรึกาน
     
    เกบกดมากมายอ่ะวันนี้คือแบบว่าอ่ะนะตอนแรกเราคิดว่า...
     
    ครุสุดาพรจาคุมเราช่ายป่ะเพราะเราม่ายรุว่าเค้าจาเปลี่ยนครุคุมกาน
     
    เราเลยแบบว่าอ่ะนะแอบเปรยๆไว้ว่าเราอ่ะม่ายอยากห้ายครุสุดาพรมาคุม
     
    เพราะว่าเค้าอ่ะนะขี้บ่นมาก<<แต่แอบฮาเล็กๆ>>+555
     
    ขอโทดน้าคร้าครุหนูม่ายด้ายตั้งใจว่าน้า
     
    ถึงเค้าจาขี้บ่นจุกจิกจู้จี้ก้เถอะแต่สาหวันก้ม่ายน่าแกล้งเราขนาดนี้นี่หน่า
     
    เชอะๆๆๆสาหวันแกล้งเราอ่ะก้ดันเอาครายก้ม่ายรุมาคุมแมร่ง!!!
     
    ถึงเราจาแอบเปรยเอาไว้ก้เหอะแต่มานม่านเปนความจิงน้า
     
    ก้เราอ่ะแค่อยากแกล้งครุหนิหน่า+555แต่แอบเคืองเล็กๆนะเนี่ย
     
    ก้ครุอ่ะห้ายเราคัดเลข12หนึ่งร้อยตัวชิๆนั่นคือเหตผลที่เราเคือง  อิอิ
     
    แร้วไอครุที่วันนี้มาคุมเราอ่ะอยากบอกว่า
     
    แมร่งเฮี้ยยยยยดุอย่างกะหมาแมร่งพูดถึงแร้วกุละเซงเจงๆๆ
     
    อยากบอกว่าเค้าแบบว่ากะจาด่าเราทุกครั้งที่เราคาหยับตัวซะงั้นเลยอ่ะ
     
    ทามห้ายเราเซงท้างวานเลยฮ่าๆๆๆๆๆเราม่ายด้ายบ่นคนเดียวในห้องน้า
     
    คนอื่นในห้องเค้าก้บ่นกานอ่ะว่าม่ายชอบครุนี่อ่ะอิอิ
     
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
     
    มาพูดเรื่องเค้าดีก่าคือวานนี้อ่ะเราขึ้นไปตอนเช้า
     
    เราก้เจอเค้าอ่ะนะแต่เค้าม่ายเหนเราน่าเสียใจเนอะอุส่าปายหาแต่ม่ายเหน
     
    ชั่งมันเหอะเรื่องนี้อ่ะตอนกลางวันเราก้ขึ้นปายยยย
     
    แต่เราเหนเค้าฟุบอยุ่ที่โต๊ะเค้าคงเพลียอ่ะเลยนอนซักหน่อย
     
    +555 แก้ตัวให้ เราเลยนั่งอ่านหนังสือตรงบันไดกะปันแระพริมา
     
    พอแปปนึงเค้าลุกขึ้นมาแร้วเค้าก้โผล่หัวขึ้นมาแร้วพูดว่า
     
    "มาทามมายหรอ"แระพริมาก้พูดว่า"อ่านหนังสือ"
     
    อืมแค่นี้แหละแร้วพออีกแปปนึงเราก้จาถามเค้าว่าเปนรายรึป่าว
     
    แต่พริมาก้ถามเค้าก่อนว่า"ครุเปนรายรึป่าว"(เราฝากห้ายถามเองแหละ)
     
    แร้ว....
     
    ครุชัดก้บอกว่า"นักเรียนค่ะครุจาคุยทุระค่ะ"อารายปามานนี้แหละ
     
    แมร่งคือแบบว่าเราม่ายชอบอ่ะแต่เค้าก้ม่ายด้ายว่าเราอ่ะนะ
     
    แต่เราก้เคืองมั่กมักอ่ะ
     
    +555  แต่ยังไงก้ม่ายชอบอ่ะมันแบบเหมือนโดนด่าเลยอ่ะ
     
    อืมเราเลยอารมม่ายค่อยดีเท่าไหร่ช่วงที่ลงมาจากตึก
     
    ตอนเยนเลยอารมม่ายดีด้วยเลย   เบื่อๆอ่ะ
     
    พอถึงเวลาเลิกเรียน..........
     
    เราก้เลยลงมากะปันแระปันก้ถามว่าจาไปหาเค้าม้ายยย
     
    เราเนื่องจากยังเคืองครุชัดอยุ่เล็กๆน้อยๆเลยบอกว่าม่ายอยากขึ้นขี้เกียจ
     
    แต่สุดท้ายก้ขึ้นเพราะม่ายมีรายทามเราขึ้นไปอยากบอกว่าเราเหน....
     
    เค้านอนที่โต๊ะครุชัดอ่ะอีกแระม่ายรุว่าเปนรายรึป่าว
     
    ถ้าม่ายสบายจาทามงายละเนี่ยเฮ้อ!!!เศร้า
     
    เราคงตายแน่ๆเลยน่าสงสารเค้าจาง
     
    แต่วันจันมาเค้าคงหายแระแหละถ้าไม่บายเจงๆอ่ะนะ
     
    Pกะs...**อยากบอกเทอว่ารักทุกวันๆแต่ม่ายกล้าที่จาพูดปาย
     
    ***ถ้าไม่บายขอห้ายหายไวๆน้า
     
    ****แต่ขอห้ายสบายดีดีก่าเนอะ
     
    *****มิสเพื่อนทูกๆคนน้า
     
    ******บายจ้า
     
     
     
     
    July 12

    วันแรกแห่งการสอบที่น่ากลัว!!~~

    วันแรกแห่งการสอบ
     
    วานเน้เปนวันสอบวานแรกของการสอบระหว่างภาค
     
    มันเปนวันที่น่าเบื่อซะเจงๆ
     
    วิชาแรกสอบเลขโฮ!!!......
     
    ง่ายชมัดเลยยยยย
     
    อิอิ
     
    พอวิชาที่2สอบสุขะจาว่าง่ายก้ไม่ง่ายนะ
     
    แต่ถ้ามันยากก้คงไม่เท่ากับวิชาที่3อ่ะนะ
     
    วิชาที่3ยากโคตรๆ
     
    "อังกิดครับท่าน"
     
    เหนมีแต่คนบอกว่ายากมากๆๆๆๆ
     
    เราก้ว่างั้นอ่ะนะเพื่อนๆ
     
    +5555555555ตกชัว
     
    วิชาที่4วิทย์เสริมมันก้ม่ายยากอ่ะนะ
     
    แต่ก้ยากอ่ะม่ายรุดิ
     
    เออช่ายแร้ววานนี้นะ
     
    ตอนเข้าแถวกลางวันอ่ะ
     
    เราแมร่งม่ายน่าเลยจิงๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    เราม่ายน่าไปจ้องหน้าครุเลยอ่ะ
     
    พูดแร้วเศร้าT-T
     
    ครุแมร่งดันมาบอกห้ายเราไปจัดกระเป๋า
     
    เชอะๆๆๆๆๆๆๆนิสัยม่ายดี
     
    แร้วรุกานป่ะว่าคนที่คุมห้องเราคือคายยยย
     
    อยากบอกว่า......
     
    คนๆนั้นคือครุสุดาพร
     
    ม่ายอยากจาพูดแกล้งเราตาหลอดเรยอ่ะ
     
    <<กวนเราด้วย>>
     
    แร้วแถมยังมาห้ายเราคัดเลข12อีก
     
    หาว่ารายมือเราน่าเกลียด
     
    ชิชิๆๆๆ
     
    ลายมือตัวเองสวยตายเลย  แบร่~~!!!
     
    บายน้าคร้าเพื่อนๆทุกคน
     
    มาระบายอารมแค่นี้แหละ
     
    555
     
    บายจ้า
     
     
     
     
     
    July 03

    Very Happy !!!

    วานเน้เมความสุขมากมายอ่ะ
     
    คือแบบว่า....อ่ะนะ
     
    เราเจอเค้าท้างวานเลยแหละ
     
    +555
     
    คือตอนเช้าช่ายป่ะเราไปหาเค้าแต่ไม่ได้คุยอ่ะนะ
     
    เราไปนั่งอยุ่ตรงบันไดกะนทอ่ะ
     
    แร้วพอผ่านไป 5 นาที
     
    เค้าก้โผล่หัวออกมา
     
    แระพูดว่า.....................
     
    "ช้องขึ้นมาทำไรอ่ะ"
     
    ฮ่าๆๆ  เมความสุขเหลือหลาย
     
    เค้าคุยกะเราด้วย
     
    พอตอนกลางวันเราก้ขึ้นไป
     
    เราเอาป๊อกกี้ไปห้ายเค้าด้วยแหละ
     
    เค้าฝากนทมาบอกว่า
     
    ".........."เราจามม่ายด้ายอ่ะ
     
    +555
     
    ตอนเยนเรียนชุมนุม
     
    เราก้ขึ้นไปหาเค้าเค้าถามว่า
     
    "ช้องไม่เรียนหรอ"
     
    เราก้ตอบว่า
     
    "ก้เรียนอยุ่นี่ไง"
     
    "รีบๆลงไปเรียนเลยเด๋วจาบอกคุ"
     
    แร้วเราก้เรยลงมาไปไหนต่อก้ม่ายรุ
     
    แร้วพอตอนเยนฝนมันเหนเค้า
     
    มันเลยพาเราวิ่งไปหาเค้า
     
    แร้วถามว่า
     
    ...จาไปไหนอ่ะ
     
    เค้าบอกว่าจาไปทามเทียน
     
    แร้วเราก้เดินไปมาอยุ่ตงนั้นหลายรอบ
     
    เพราะเค้าบอกห้ายเราซื้อกาวห้ายหน่อย
     
    พอซื้อเสดกลับมาอีกทีหายไปแร้วอ่ะ
     
    เดินตามตั้งนาน
     
    ม่ายมีรายแระ
     
     
     
    พีกะเอส...บายจ้า